Kendi kapasitelerini zorlayarak fedakârlıklar yaptıklarını da biliyorum oyuncuların. Bir gün iyi bir gün kötü oynayabilirler ama hepsi iyi futbolcular. Lakin özellikle Samet’e ayrı bir yer açmakta fayda var…
Ancak Yunus, Oğuz, İsmail bizim için özel oyuncular. Çünkü onlar Silivri’nin tükenmiş öz kaynak düzeninin sahada görünen yüzleridir.
Diğer oyunculardan farkları da budur. Bunun için onları isimleriyle, performanslarıyla öne çıkarmaya gayret ediyorum. Kayırmak olarak kesinlikle algılanmasın bu doğru olmaz.
Bu kulüpte yıllarca alttan gelenlere köylerden gelenlere, amatör kümede bile forma verilmedi!!!
Bunlardan bir şey olmaz dendi hep…
Hep her yerin en iyileri transfer edildi. Tam 18 yıl!!!
Bu çocuklar işte bu anlayışı, bu bakış açısını yıktılar. Onun için varlıkları önemli, yaptıkları çok değerlidir…
Artık bölgemizde futbolcu olmak isteyen çocukların önünde bir hedef ve bu hedefi yakalamış son derece başarılı örnekler var.
Yani potansiyel müsait, problem o potansiyeli isteyenlerde ve değerlendirmeyenlerde…
800 çocuğa spor yaptırıyoruz demek güzel ama futbola harcanan yıllık 3 milyon liranın kaçta kaçı bu çocuklara yansıyor ona da bakmak lazım. Burada önemli olan bu değil mi?
Alibey ve Selimpaşa takımları maçlarını aynı gün Silivri Stadı’nda oynadılar. Kimse kusuruma bakmasın ama tribünlerde 4 takımın oyuncuları kadar seyirci yoktu.
Silivrispor maçlarında Yunus’u, Oğuz’u, İsmail’i ve onları izlemeye gelenleri çıkarın milyonlar harcanan etkinliği kaç kişi izliyor?
Ve kaç kişiyi ilgilendiriyor bir de ona bakmak lazım…
Bu işler sadece protokol listesi düzenlemekle, Oğuz’u kadroya atmaya uğraşmakla yapılmaz!!!
Olayın siyasi, sosyal, ekonomik yansımalarını da hesaba katmak gerekir.
Bilmem anlatabildim mi?
YAZI: ENGİN AKIN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder