19 Kasım 2010 09:05

Köşe: Sevgimi nasıl anlatayım



Teknolojinin bu kadar yaygın olmadığı devirlerde sinemada olsun, romanlarda olsun, hikayelerde olsun en büyük aşklar mahalle  arasında yaşanan aşklardı. Köşe başlarında beklemeler ,yağmur altlarında ıslanmalar ıslık çalarak aşka davet etmeler ve gizli,gizli mektuplaşmalar sonrası bütün semtin bu aşkları konuşmaları.B u masumiyet esnafından muhtarına kadar herkesi ilgilendirirdi.Sonra aşk bile şekil değiştirdi.O sevgi ve aşklar gitti.

Mahalle kabadayıları vardı ama onlar mahallesini korur ve saygınlık kazanmışlardı, kimse o semtin kızlarına laf atamazlardı onlar sanki birer koruyucu melek gibiydiler. Mahalledeki kadınlar ve kızlar onların bacıları, anaları idiler ama kendilerine kabadayı denirdi kimseleri incitmezlerdi, onlar incitecekleri kişileri bilirlerdi.

Mahallelerin spor kulüpleri vardı bir bütündü onlar sevginin ,arkadaşlığın saygının eseri idiler. Semtin gençleri öyle heyecanlı öyle birlikte olurlardı ki imrenmemek elde olamazdı. Menfaat asla söz konusu değildi. Komşuluklarda öyle tadına doyum olmazdı. Bugün yaşanan açlık tablosunu dün göremezdiniz. Komşu  komşusunun aç olduğunu hissettiği zaman onları doyurmadan kendi yemek yiyemezdi. Onların çıplak gezmesine asla ve asla izin vermezlerdi.

Bu gün bizler o insanların çocuklarıyız ,torunlarıyız. Sokaklardaki sayısız aç insanların var olduğunu biliyoruz ama bir tas çorbayı paylaşamıyoruz. Aşkları artık mahalle arkadaşları yaşayamıyor o sevgiler bile bir başka aleme göç etti ve bizlerden uzaklaştı yaşatamadık o güzel aşkları da.
Mahallerimizde yaşadığımız hayatımızı verdiğimiz arkadaşlıkları yaşadığımız spor kulüpleri ve sahaları ne oldular? Oyun oynadığımız arsalar, dostluklar, arkadaşlıklar, sevgiler bittiler.
Nasıl ve ne şekilde olurlarsa olsun bittiler. Eski kabadayıların yerlerini bir başka türlü kabadayılık aldı.Sevgisi olmayan saygısı olmayan bir kabadayılık. Kimse karşısındakine saygı göstermemeyi bir hüner sayarken bir başka alemde olduklarını unutmaktalar.

Sevgimi nasıl anlatayım bilemiyorum bugün gençliğin ihtiyacı olan ve daima yanlarında görmek istedikleri bizlerde sizleri yanımızda görmek istiyoruz. Nedense bir bütün olamıyoruz eskisi gibi, nedense birlik ve sevgiyi yaşayamıyoruz mazideki gibi. O eski kabadayıların efendiliğini bulamıyoruz saygılarına hasret kaldık. Ama sevgimi nasıl anlatayım neden böyle bir yazı yazdım demek ki geçmişi çok özlemişim yaşadığımız o yoksul günlerin bile güzelliklerini aramaktayım  o günler sevgi dolu imiş bu sevgisizliği yaşadıkça anlamaktayım.

YAZI: ORHAN BUDAK

PAYLAŞ


YÜKLENİYOR

YORUMLAR

blog comments powered by Disqus